Sunday, June 17, 2012

پنبه زنی

امسال در روز پدر پیام های شیرین دریافت کردم . هیچ سالی این طوری نبود. از جمله این عکس که از خاطرم دور شده بود و دخترم بامداد برایم فرستاده است. بهترین هدیه بوده است برای روز پدر.
ظاهرا این مناسبت ها و روزها ارزششان به همین است که لحاف خاطره ها را پنبه می زنند.

<$I18NNumdeklab$>:

At June 18, 2012 at 8:17 AM , Anonymous سپیده ک said...

من این آقای [...] ئ [...] را می شناسم . از همان زمان یادم هست وقتی حرف می زد در تلویزیون مثل این که یک اب نبات در دهان دارد. راستی دلم سوخت اگر فیلم ها و برنامه های آن وقت هایتان از بین نرفته بود . مثل لاری کینگ و دیگر برنامه سازان بزرگ امریکا و اروپا الان برنامه ها مخصوص ساخته می شد و کارنامه تان ورق می شد و از شما تجلیل می شد اما کشور ما فقط بلد است فحش بدهد به آدم های نازنین ....

 
At June 18, 2012 at 8:18 AM , Anonymous یاران said...

فهمیدم چرا خاله ام و دوستان مامانم همه شما را دوست دارن

 
At June 18, 2012 at 8:18 AM , Anonymous Anonymous said...

این همان عینک است آن موقع هم ری بن بود؟

 
At June 18, 2012 at 8:19 AM , Anonymous منصوره said...

چه دختر نازی است این بیانکا یا به قول شما بابیش

 
At June 18, 2012 at 10:54 AM , Blogger Ahmadreza Hakiminejad said...

This comment has been removed by the author.

 
At June 18, 2012 at 11:58 AM , Anonymous شهریور said...

حسودیم می شود به شما
عکس ها، به خصوص این طوریشان که آدمی کلن فراموششان کرده باشد، به جای خاطرات، اعصاب مرا پنبه زنی که نه، باتوم زنی می کنند.
...

 
At June 18, 2012 at 4:59 PM , Anonymous Anonymous said...

محض اطلاع کسانی که می نویسند آقای بهنود تکان نخورده و همان جور مانده که بود

 
At July 19, 2012 at 7:47 AM , Anonymous طرح های دفاعی و درس‌های مبارزه بی‌خشونت said...

با درود
شناسایی و تجزیه تحلیل روشهای مختلفی که در تاریخ جنبشهای بی خشونت مورد استفاده قرار گرفته اند از کلیدهای پیروزی در مبارزات مدنی است.
تفاوتی نمی کند که شما یک روزنامه نگار باشید یا فعال مدنی،یک مدافع حقوق بشر،یک فعال رسانه ای یا عضوی از خانواده یک زندانی سیاسی. حتی ممکن است یک شهروند عادی و یا از آن دسته کسانی باشید که بدلیل خطرات و تهدیدات موجود ناچار به جلای وطن شده و سالهاست در غربت زندگی می کنید. نقطه ای که این روزها همه ما را به هم پیوند میدهد درد مشترکی است که تک تکمان از آن در رنجیم؛ دردی ناشی از نقض شدید حقوق انسانی و رفتارهای وحشیانه افراطیون مذهبی با ما و هموطنان ما در ایران.
بیانیه های منتشرشده درباره برنامه های دفاعی و واکنشهای یکی از طیفهای تحت تهاجم در ایران از جمله منابع قابل دسترسی درباره روش های دفاع بی خشونت است. این بیانیه ها متکی بر 720 طرح راهبردی و حاوی شماری فرمول و تاکتیک است که بر اساس موثرترین روشهای مبارزه و دفاع بی خشونت تنظیم شده است؛ فرمولهایی که قابل تبیین و متناسب سازی برای سایر طیفها و اقشار تحت فشار و مورد تهاجم نیز هستند.
متن کامل بیانیه ها را از اینجا مشاهده کنید:
https://sites.google.com/site/lessonsofstruggle/home/new-statements/Statements

 
At July 28, 2012 at 10:44 AM , Anonymous tr said...

سلام اقای بهنود ما ارشیو ست تمام مجلات ایران هستیم از قاجار تا بحال
حتی مجلات که خود شما دستی در ان داشتید
نشریاتی که گرچه دیگر چاپ نمی شوند
اما ما انها را زنده نگه داشته ایم

 
At August 1, 2012 at 2:17 AM , Anonymous آستیران said...

آقای بهنود یه دونه ای

 
At August 29, 2012 at 12:46 AM , Anonymous Anonymous said...

زندگی سوزن وار می گذرد
و مرا همچون نخی بر گرد جهان تاب می دهد
.....
به یاد همه سالهایی که تو را خواندم
و پشیمان نیستم
شاد و دیر زی

 
At September 15, 2012 at 7:02 AM , Anonymous Anonymous said...

سلام
طنزستان
روزنامه گلچین امروز

 
At September 30, 2012 at 1:21 AM , Anonymous Anonymous said...

dostat daram aghaié Behnoud , javaniam ra ba shoma gozarandeh-am.

 
At October 10, 2012 at 7:41 AM , Anonymous Anonymous said...

روز دوشنبه 1 آبان روز اعتصاب سراسری دانشجویان و دانش آموزان در اعتراض به جنگ طلبی دولتمردان و غربیها. با شعار ما خواستار صلح هستیم به همه دنیا نشان دهیم که خواستار تغییر هستیم.

 
At October 24, 2012 at 10:07 PM , Anonymous Anonymous said...

وای شما چقدر جذاب میتویسین آقای بهنود همیشه عاشق نوشته هاتون بودم.
زنده باشین و سرسبز

 
At November 5, 2012 at 9:23 PM , Blogger ترجمه نیوز said...

آقای بهنود عزیز , من یکی از فعالین دانشجویی سابقم. سالهای 80 به بعد. راستش من قبلا -شاید به دلیل شور و احساسات جوانی - زیاد با میانه روی میونه ی خوبی نداشتم ولی الان بعد از اون همه سال با همه ی سلولام فهمیدم که تنها راه رسیدن به جامعه ای بهتر اعتدال و منطقه , نه تندروی و احساس. بگذریم حتما سرتون شلوغه پس خلاصه میکنم . راستش من (جسارتا) نویسندم .
خط مشیم به شما خیلی نزدیکه دوست داشتم اگر امکانش رو دارید یه سری به مطالب من هم بزنید .

tarjomehnews.blogspot.com

با احترام فراوان

 
At November 6, 2012 at 6:08 AM , Anonymous حماسه said...

درود استاد گرانقدر/کاریزمای قلم و نوشتار و صداقت گفتار تان برای من بندرنشین که تنگ این خلیجهمیشه فارس همواره شیفته ی نوشته ها و گفته هاتان بودم حس و حال عجیبی است ...از حروف بگویم که چندین بارش خواندم و هربار بیشتر فهمیدم یا از دل گریخته ها یا از دربنداما سبز یا از سلسله مقالاتتان که هر بار مرا بیشتر به خود می کشاند ...راستی مستند شما در باره ی موسیقی ملی ایران و آن پ و گفت تاریخی تان با استاد بنان و استاد عبادی که دیوانه کننده است و تیره بختی ما اما این است که بهنود عزیز را باید در آن سوی جهان ببینیم و گوش نیوش کنیم...بیشتر برایتان می نویسم تا مرا دست بگیرید...مقاله هایم را به چه آدرسی برایتام میل بزنم...آدرس ایمیل من:hemaseh3741@yahoo.com

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home